• جل‌الخالق! نگا کن نگا کن! ببین اونجا خونهٔ بابای بابابزرگ من بوده ها! نگا نگا! اونجا! 
• أینَ؟ [کجا؟]
• اوناها! اون خط نیلگون رو می‌بینی؟ اون خلیج‌فارسه. بالای خلیج، اونجا خونهٔ آبا و اجدادی من بوده.
• نعم نعم! أنا رأیتُ. [آره آره! دیدم.]
• ببین خونه‌مون رو پیدا می‌کنی!؟... اوناها اوناها! اون دریای مدیترانه‌ست، اونم عروس‌دنیا - السورانان*-! الله‌اکبر!

 ...

• تعال منصور! نأکل. [بیا منصور! می‌خوایم غذا بخوریم.]
• باشه اومدم.
• أتبکی؟ [گریه می‌کنی؟] 
• نه بابا! گریه چیه؟! 
• متأکد؟ [مطمئن؟]
• آره بابا! من خوبم... سید حسین! تلفن طیاره داره زنگ می‌زنه! باید از زمین باشه.

 ...

• نعم! هنا مجموعةُ قمر البنی الهاشم واحدة لروادِ الفضاء. هنا القبطان سید حسین. [اینجا گروه فضاوردان قمر بنی هاشم یک. کاپیتان سید حسین صحبت می‌کنه.] 
• ...
• الو...!
• ...

 ...

• منصور! جوالکَ یرنُّ. [منصور! موبایلت زنگ می‌زنه.] 
• کو؟
• أنا أخمن أنه تحتَ عباء‌ سید حسین. [فکر می‌کنم زیر عبای سید حسینه.] 
• دیدم.
• ولکن کیفَ یحتوی جوالکَ علی شبکةٍ هنا؟! [ببینم! موبایلت چه جوری اینجا آنتن می‌ده؟!] 
• خب مثل اینکه ما یه قرن در زمینهٔ بُرد بالا تجربه‌ داریم ها!؟

 ...

• اعوذ بالله من الشیطان الرجیم! بسم الله الرحمن الرحیم! فضانوردان قمر بنی‌هاشم یک! سخنگوی مسلمین جهان، منصور صحبت می‌کنه، بفرمائید!
• الو...! الو اونجا فوق‌السماواته؟
• ئه! سلام حاج‌آقا! منم منصور. 
• علیکم السلام! منصور جان خودتی؟
• بله بله حاج‌آقا خودمه! الان فضام.
• (می‌گه فضاست! محمدّیاش صلوات!)
• حاج‌آقا چرا به موبایل زنگ زدین؟ خرجتون زیاد می‌شه ها!
• (الهم صل علی محمد و آل محمد)
• می‌گم حاج‌آقا زنگ بزنین به تلفن طیاره!
• (صلوات دوم رو جوری بفرست که تا عرش آسمون برسه!)
• الو...! حاج‌آقا!
• اشکال نداره پسرم! خط رو خط می‌افتاد، ترسیدم بیفته رو ماهوارهٔ دشمن، استراق‌سمع کنن.
• ببخشید حاج‌آقا! تقصیر شهابه!
• موردی نداره منصور جان! دیگه جلوی حرکت ستاره‌ها رو که نمی‌شه گرفت! 
• نه حاج‌آقا! شهاب پسر کوچیکم رو می‌گم! هی با سیما ور می‌ره.
• خب بچه‌ست دیگه، کاریش نمی‌شه کرد! مواظب باش به سیما دست می‌زنه برق نگیرتش!
• نه حاج‌آقا! سیما دخترم رو می‌گم. باهمدیگه هی با دکمه‌ها ور می‌رن.
• ببینم منصور جان! عمه‌خانم هم با خودت بردی؟
• نه حاج‌آقا! دوست داشتم عیال رو هم بیارم، اما دیدم ممکنه اشکال شرعی پیش بیاد. آخه می‌دونین حاج‌آقا؟ اینجا نمی‌شه استحمام کرد.
• ببینم منصور جان! چه احساسی اون بالا در سماوات داری؟
• حاج‌آقا نمی‌دونی چه فضای ملکوتیه!؟ آدم احساس می‌کنه تو بغله خداست.
• می‌فهمم جانم! من خودم تاحالا دو بار به معراج رفتم. می‌دونم چه سعادتیه!
• دیگه خودتون که مطلع هستین! حاج‌آقا تا یادم نرفته یه سئوال!
• بپرس دلبندم!
• ببینم حاج‌آقا! ما باید به کدوم سمت نماز بخونیم؟
• اینکه پرسیدن نداره جان من! رو به سمت زمین که بیت‌المقدس درش هست.
• آخه حاج‌آقا دیگه ما الان اینور زمین رسیدیم، و السورانان تقریباً پشت زمین قرار گرفته.
• خب این که اشکال نداره! صبر کن تا دوباره بیاین اینور زمین!
• آخه نماز قضا می‌شه حاج‌آقا!
• منصور جان من رو هالو فرض کردی پسر؟
• این چه حرفی حاج‌آقا؟!
• اونجا که هوا روشن و تاریک نمی‌شه. همیشه تاریکه.
• کاملاً درسته حاج‌آقا! شما اینا رو از کجا می‌دونین؟
• گفتم که، من دوبار معراج رفتم. تازه از اونجایی که شما الان حضور دارین هم یه آسمون بالاتر رفتم. خدا انشاءالله نصیبت کنه. 
• درسته! انشاءالله! یه سئوال دیگه حاج‌آقا! اینجا نمی‌شه وضوء گرفت! آب تو هوا معلق می‌شه؛ خاک هم که در دسترس نیست. تکلیف چیه؟ 
• می‌دونم منصور جان! برای وضوء گرفتن یه ظرف نسبتاً بزرگی برمی‌دارین، و سرش رو با یه کیسهٔ محکم و ضخیم می‌پوشونین. بعد سر کیسه سوراخ کوچکی ایجاد می‌کنین، و دوتا آفتابه‌مسی آب طاهر داخلش می‌کنین. بعد به ترتیبی که بلدین اعضای بدنتون رو به آرامی از همون سوراخ داخل می‌کنین و به آب می‌رسونین. مراقب باشین کیسه رو پاره نکنین فقط!
• خدا اجرتون بده حاج‌آقا! گره از مشکلمون گشودین. متشکر.
• خواهش می‌کنم منصور جان! خب! من دیگه گوشی رو می‌دم به اهل‌بیتت که منتظرن باهات گپی بزنن. خدا پشت و پناهت باشه. به سید حسین هم سلام ما رو برسون. التماس دعا.
• قربان شما حاج‌آقا. چشم! همیشه دعاگوتون هستیم. یاعلی.
• ...
• سلام منصور‌آقا!
• سلام مهربان‌بانو! خوبی؟
• ممنون! شما خوبین منصور‌آقا؟
• به خوبی تو مهربان. 
• دل همه براتون تنگ شده منصور‌آقا.
• دل من هم براتون یه ذره شده.
• منصور‌آقا ناهار خوردی؟ گشنه نمونی یه وقت! توی بغچه‌ت گوشت‌کوبیده با سبزی تازه گذاشتم، بخور. یه کاسه هم آش نذریه، عذراخانم داده، با بچه‌ها بخورین.
• پس اون آش بود!؟ همه فکر کردیم چلغوز کفتره که تو هوا پاشیده شد!
• راستی منصورآقا شب روت رو خوب بپوشون زبونم لال نچایی ها! برات پتو و ملافهٔ اضافی گذاشتم، شب بنداز روت.
• اونا از در طیاره تو نمی‌اومد، ازم گرفتن!
• اِوا خاک به سرم! حالا شب چی روت می‌ندازی؟
• نگران نباش! این تو گرمه؛ بچه‌ها علاءدین روشن کردن. می‌گم مهربان! کاش تو هم اینجا بودی. زمین ازین بالا اینقدر قشنگه. گرد، درشت، آروم و آبی! مثل چِشمای خودت.
• ...
• الو! الو...!

 الهام‌گرفته از مصاحبهٔ ماهواره‌ای شبکهٔ تلویزیونی آلمان با توماس رایتر -اولین فضانورد آلمانی در ایستگاه فضایی بین‌المللی-، بعد داده به شیخ، و شیخ هم به دیلماجی، تا براش ترجمه کنه؛ و با نگاهی به طرح امریکایی تفکیک کشورهای خاورمیانه برای ثبات و امنیت منطقه، منتشرشده در هفته‌نامهٔ نیمروز چاپ لندن، که شیخ نمی‌دونست کدوم شمارش بوده!